11 państw Unii Europejskiej chce zmian w podejmowaniu decyzji dotyczących polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. Kraje te zwróciły uwagę na, jak określiły, nadmierne wykorzystywanie prawa weta i zaproponowały 5 zasad, które mają usprawnić proces decyzyjny w UE – poinformowała we wtorek włoska agencja ANSA.
Austria, Dania, Belgia, Finlandia, Francja, Niemcy, Luksemburg, Holandia, Rumunia, Hiszpania i Szwecja przedstawiły dokument szefowej unijnej dyplomacji Kai Kallas oraz pozostałym państwom członkowskim.
Dokument przekazano przed środowym nieformalnym posiedzeniem Rady do Spraw Zagranicznych.
Według ANSA propozycja obejmuje 5 zasad, które mają zapobiegać działaniom utrudniającym osiąganie wspólnego stanowiska w kwestiach polityki zagranicznej i bezpieczeństwa.
Jedna z zasad zakłada częstsze korzystanie z tzw. „konstruktywnego wstrzymania się od głosu”. Ma to zapobiegać sytuacjom, w których pojedyncze państwo członkowskie uniemożliwia przyjęcie unijnej decyzji.
Sygnatariusze odwołali się również do zapisanej w traktatach UE zasady lojalnej współpracy. Ich zdaniem państwa członkowskie nie powinny blokować decyzji poprzez łączenie ich z kwestiami, które nie są „zasadniczo niezwiązane z przedmiotem sprawy”.
Państwa wezwały także do unikania sprzeciwów dotyczących wyłącznie wybranych elementów propozycji, jeśli w praktyce uniemożliwiają one osiągnięcie wspólnego stanowiska.
W dokumencie zwrócono się ponadto do Kallas o przeanalizowanie możliwości przewidzianych w unijnych traktatach, które mogłyby usprawnić podejmowanie decyzji w obszarze polityki zagranicznej i bezpieczeństwa.
11 państw odniosło się również do sytuacji, w których decyzje dotyczące polityki zagranicznej lub bezpieczeństwa są podejmowane większością kwalifikowaną. W takich przypadkach państwa członkowskie mogą sprzeciwić się decyzji, powołując się na „ważne i uzasadnione względy krajowej polityki”.
Sygnatariusze dokumentu uważają, że takie powody powinny być szczegółowo przedstawiane. Ma to umożliwić rzeczywiste konsultacje oraz ułatwić poszukiwanie rozwiązań możliwych do zaakceptowania przez wszystkie państwa członkowskie.
Dokument przekazano ministrom spraw zagranicznych Bułgarii, Chorwacji, Cypru, Czech, Estonii, Grecji, Węgier, Irlandii, Włoch, Łotwy, Litwy, Malty, Polski, Portugalii, Słowacji i Słowenii.
